Nörotiklere Tavsiye: 

Eğer bir nörotikseniz avantajınız sorunlarınızın veya başınıza her ne geliyorsa bunların temel kaynağının kendi içinizde olduğunu anlama kapasitenizdir.

Hala anlamadıysanız merak etmeyin, bunu eninde sonunda bir şekilde anlarsınız veya hayat size anlatacaktır.

Kendini tanımaya ve anlamaya direnen nörotikler içlerindeki huzursuz enerjiye bir yön vermek için sürekli başlarına bir iş çıkartır. Bu bitmeyen işlerin ve hedeflerin peşinde koşarken ne dinlenmeyi, ne de eğlenmeyi bilirler. Sonuda sinir sistemleri ve vucüdları pes eder ve içlerinden düşünebilenleri bundan ders alır ve sonunda tüm sorunların gerçek kaynağı olan içlerine yönelirler.

Hele bu avantajınıza bir de zamanında ve nispeten erken gelen gelen bir musibet eklenirse demeyin o zaman keyfinize. Bütün bu başınıza gelenlere aradığınız açıklama  sizi daha çok kendinizi tanımaya yöneltir. Böylece asabi enerjinizi kendinizi mutlu edecek alanlara aktarmaya başlarsınız, potansiyellerinize yaklaştıkça huzursuzluğunuz azalır, korkularınızın nereden kaynaklandığını anladıkça, ve kendinizi tanıdıkça, kendinize olan güveninız artar ve böylece endişeleriniz de zamanla yok olur.  

Gerçek potansiyelinizi farketmek size ilaç gibi gelir. İçinizdeki yön bekleyen enerji artık sağa sola savrulmadan bir yola girer. Bu yol benliğinizin gösterdiği yoldur ve hedefleri içinize düşüren bu benlik size bunları başarmanın yollarını da gösterecektir.

İster nörotik enerjiye verilmiş doğru bir yol olsun, ister içimizden durup dururken çıkmış bir arzu olsun, onun peşinde koşarken zaman zaman da durup sadece ve basitçe varolmanın tadını çıkartmayı unutmamalıyız.

Sadece ve öylesine ufka, çiçeğe, böceğe veya ekrana bakıp bundan suçluluk duymamayı ne olursa olsun bir şekilde öğrenmemiz gerekiyor..

Bütün yola çıkmışlara bir ilham olması dileği ile Paulo Coelho’nun blog’undan parçalar ekliyorum..

Fırtınanın ortasında, hac yolunda bir hacı hana ulaşır, hancı ona nereye gittiğini sorar.

“Dağa gidiyorum,” der hacı.

“Unut onu sen,” sen der hancı, “çok riskli, hava berbat.”

“Ama ben gidiyorum,” diye cevap verir hacı, “eğer kalbim oraya önce ulaşırsa, bedenimin onu takip etmesi kolay olur.”

“Bir rüyayı takip etmenin maliyeti onsuz yaşamanın maliyetinden fazla mıdır?” diye sorar murid hocasına.

Bunun üzerine hocası öğrencisini kıyafet satan bir dükkana götürür ve onun bedeninde olan bir takım elbiseyi denemesini ister.

Mürid elbiseyi dener, elbisenin kumaşının kalitesine hayran kalırken kendine de ne kadar yakıştığını farkeder.

Sonra hocası elbisenin bir kaç beden büyüğünü denemesini ister müridden.

Mürid ekler, “denemeye gerek yok hocam, olmayacagı belli.”

Bunu üzerine hoca tezgahtara “Kaç para bu elbiseler?” diye sorar.

“İkisi de aynı fiyat. Sadece bedenler farklı.” diye cevaplar tezgahtar

Mağazadan çıkarken, Hoca öğrencisine, “ Rüyalarını yaşamakla, onlardan vazgeçmenin maliyeti aynıdır, ikisi de genelde yüksektir. Fakat ilki ile hayatın mucizesini paylaşırsın, ve ikincisi bir işe yaramaz.”

“Her şeyi geride bırakmaya hazırım.Lütfen, beni öğrenciniz olarak alın.” diye yalvarır mürid.

Bunun üzerine “peki insan istediği yolun doğru yol olduğunu nasıl bilir ?” diye sorar hoca.

“Fedakarlıkla!” der mürid, “Fedakarlık gerektiren yol insanın gerçek yoludur” diye ekler.

O an bir sarsıntı kitaplığı sarsar ve nadir bir vazo yere düşecek olur. Onu kurtarmak için ters hareketle atlayan murid kolunu kırar fakat vazoyu kurtarır.

“Hangi fedakarlık daha büyük, nadir bir vazonun kırıldığını görmek mi? onu kurtarmak için kolunu kırmak mı?” dıye sorar hoca.

“Bilmiyorum.” diye cevaplar utanarak mürid.

“O zaman fedakarlıkla ölçme bır yolun doğruluğunu. Yolumuz, üstünde yürürken her adım attığımızda kendi özveri  kapasitemize göre ortaya çıkar.”

Bir hocanın yüzlerce müridi varmış. Hep sarhoş olan biri hariç hepsi doğru zamanda dua edermiş, doğru işleri yaparlarmış.

Hoca yaşlanıyormuş. Erdemli müridler cemaatlerinin yeni liderinin kim olacağını merak eder, kim geleneklerinin önemli sırlarını alacak diye endişelenirmiş.

Ölümüne yakın hoca sarhoş müridi çağırıp bu sırları ona söylemiş.

Bunun üzerine huzursuz bir serzeniş cemaati sarmış.

“Utanç verici!” diye sokaklarda dolaşmaya başlamışlar, “Biz bunca fedakarlığı, erdemin kıymetini bilmeyen yanlış bir lidere yapmışız” diyerek seslerini yükseltmişler.

Dışarıdaki huzursuzluğu anlayan yaşlı lider şöyle eklemiş: “Geleneğimizin sırlarını içini çok iyi bildiğim birine söyledim. Diğer müridlerimin hepsi çok erdemli ve sadece en iyi yüzlerini görürüm. Bu çok tehlikeli. Erdemli görünmek bazen içteki boşluğu, gururu ve toleransızlığı kapatmak için kullanılır. Bu yüzden yanlışını çok net gördüğüm müridi seçtim, onun yanlışı sadece sarhoşluktur.”